nedelja, mart 29, 2020

Helvecija u Loparama

Zaštitni znak Švajcarske, djevica Helvecija, ruku pod ruke sa ljepoticom koja predstavlja Majevicu, ponosno stoji na pročelju restorana Helvecija u Loparama. U subotu  tridesetog juna, Stojan Stevanović Ćoćo hotelijer iz Brunena u Švajcarskoj svečano je otvorio restoran Helvecija u Loparama.

San o spajanju postojbine sa novom domovinom Švajcarskom ostvaren je barem kroz simboliku naziva restorana, kao i zaštitni znak koji prikazuje dvije djevice ljepotice sa prepoznatljivim štitovima, srpskim i švajcarskim pored kolena.

Stasita djevica koja već vijekovima predstavlja simbolično Švajcarsku preselila se sa Alpa na Majevicu, pa umjesto koplja u desnoj ruci dodiruje rukom drugu ljepoticu Majevicu. Helvecija je svoj lik dobila u drami Johana Kaspara Vajsenbaha pa nas ne čudi da je kum nazivu restorana, književnik i pozorišni režiser Miodrag Lukić predložio Stevanoviću da svoj restoran nazove imenom djevice Helvecije. Zaštitni znak na kome vidimo jednu pored druge dvije djevice napravio je, po Lukićevoj zamisli, umjetnik iz Lopara Vojin Spasojević.

Entuzijasta Stevanović nije čekao „bolja vremena“ za uloganje u rodni kraj nego je čitav jedan sprat svoje stambeno poslovne zgrade u Loparama preuredio u ukusno namještan restoran, sa izvrsnom domaćom i švajcarskom kuhinjom, a sve u želji da

svom mjestu podari restoran koji će biti ogledalo Lopara, gradića smještenog u geografskom centru Majevice.

Stevanović je jedan od nekoliko hiljada Majevičana koji su se u potrazi za poslom razmilili širom svijeta, a najviše ih je uhljebljenje našlo u Švajcarskoj, ali se od većine razlikuje svojim neuništvim entuzijazmom i aktivnom borbom za očuvanje zavičaja koji se nalazi pred stvarnom opasnošću od nestanka.

Stevanović je inicijator osnivanja Udruženja Majevičana u Švajcarskoj i jedan od desetak najistaknutijih aktivista ovog udruženja koje je sebi postavilo za cilj da Majevicu, to jeste Majevičane sačuva od nestanka i svoj zavičaj učini prijatnim za život.

Vjerovatno je Stevanović kao i mnogi drugi pečalbari iz ovog pasivnog iako lijepog i živopisnog podneblja, odlazeći sa sobom ponio nejasnu i magalovitu želju da napravi nešto na šta može da bude ponosan, a istovremeno da od toga ima i materijalnu korist. Pre nekoliko godina je sazidao poslovno-stambenu zgradu u Loparama, ali je tek ove godine uradio ono što daje konačan smisao njegovom trudu. Restoran Helvecija kao najkrupniji biser u ogrlici krasi zdanje koje je sazidao, kao i same Lopare u kojima odavno nedostaje restoran u kome se dobro jede i gdje čovek može da odvede na ručak svoje goste pristigle iz bijelog svijeta.

Kako su Majevičani rasijani po cijelom svijetu, često sa sobom dovode goste, strance, pa je ovaj Stevanovićev potez dočekan sa odoboravanjem njegovih sugrađana, pošto konačno imaju dobar restoran da se ne postide pred strancima.

Prvi korak za razvoj turizma u Loparama je učinjen upravo otvranjem ovog restorana jer će Stevanović imati i sobe za iznajmljivanje što u Loparama odavno nedostaje, pošto je lokalni hotel Majevica privatizovan, ali nije osposobljen da prima goste.

Junak naše pripovjesti Stojan Stevanović Ćoćo se dan nakon svečanog otvaranja restorana vratio u Švajcarsku gdje vodi dva restorana u gradiću Brunenu, mjesto gde je stvorena Helvetska konfederacija, da nastavi sa radom na okupljanju Majevičana koji su možda poslednja nada za privredni oporavak Majevice.

„Zadovoljan sam iako su ulaganja velika i prešla su sve planirane limite, ali zadovoljstvo što sam napravio jedan ukusan restoran uz koje mogu da ponudim za iznajmljivanje četiri apartmana i trosoban stan, nije umanjeno. Nastaviću da sa svojim Majvičanima radim na započetim projektima i ovog ljeta ćemo dovesti prvi mašinu za preradu ovčije vune u Lopare„.- kaže ponosno Stevanović.

Uspjeli smo da čujemo mišljenje od dva gosta koji su bili na svečanom otvaranju restorana Helvecija. Inžinjer Dragan Vidović je stigao iz Fridrihsafena u Njemačkoj, inače je porijeklom iz istog sela – Jablanica, kao i Stevanović i nije krio riječi hvale za restoran:

„Mislim da smo dobili upravo ono što je nedostajlo u Loparama, restoran namješten sa ukusom bez traga kiča koji je prisutan u skoro svim restoranima u Srpskoj, a sa izvrsnom domaćom i švajcarskom kuhinjom. Stojanu želim od sveg srca da mu se investicija isplati, a mi pečalbari bismo trebali da se trudimo da u njemu vidimo uzor kad je u pitanju patriotizam i humanost jer on čini mnogo da se naš rodni kraj obnovi.

Načelnik opštine Lopare dr. Rado Savić je izrazio zadovoljstvo što je u njegovoj opštini otvoren jedan ovakav restoran kakvog nema ni u susjednim mnogo bogatijim opštinama nego što su Lopare.

„Izuzetno cijenim Stevanovića kao čovjeka koji voli svoj zavičaj i sve  čini da organizuje Majevičane u Švajcarskoj da zajedno sa njim kroz ulaganje privredno obnove Majevicu. Nastojaću, da u svakom pogledu pomognem koliko je u mojoj moći, kako njemu tako i svima onima koji odluče da ulažu u rodni kraj. Ja često ponavljam da smo zahvaljujući našim ljudima iz dijaspore preživjeli kako ratne godine, tako i poslijeratne, jer da nije novca koji oni donose i šalju svojim srodnicima stanje u našoj opštini bi bilo još teže. Stevanović je svijetao primjer čovjeka koji ne zaboravlja svoje korijene, nije preučio, što bi rekao naš narod, nego sve čini da i oni koji su ostali u rodnom kraju mogu da žive i prežive.“

Helvecija grli Majevicu u Loparama, a Majevičani se nadaju da među više od pet hiljada pečalbara rasutih širom svijeta, postoji još nekoliko ljudi sa snagom, hrabrošću i ljubavi prema rodnom kraju kao što je Stojan Stevanović Ćoćo.

(Miodrag Lukić)

www.pozoristeduga.ch
www.majevica.net



Pridružite se diskusijama na forumu
Odštampajte tekst

Ostavite komentar

(molimo ne ostavljajte predugačke komentare koji imaju više od 100 reči)



CAPTCHA
*